aktualne informacje z powiatu kamiennogórskiego

REKLAMA komitetów wyborczych

Grzegorz Kielbasa - kandydat do rady powiatu x 3 4 5 6 7 8 9 materiał sfinansowany ze środków KW Stowarzyszenia Regionalnego Dialog 12 13 14 15 16 17 18 19 20
fot. via PTSM-JR

W dniu 21 czerwca 2018 roku uczniowie klasy VI f ze Szkoły Podstawowej nr 1 w Kamiennej Górze uczestniczyli w zajęciach edukacyjnych przeprowadzonych w Centrum Informacyjnym Karkonoskiego Parku Narodowego w Karpaczu. Była to dwunasta z tegorocznych wycieczek edukacyjnych do Ośrodków Edukacji Ekologicznej organizowanych dla młodzieży szkolnej przez Zarząd Oddziału Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych przy wsparciu finansowym Gminy Miejskiej Kamienna Góra.

 

Po przyjeździe do Karpacza oraz dojściu do siedziby Centrum Informacyjnego Karkonoskiego Parku Narodowego, uczestnicy wycieczki spotkali się z Aleksandrą Trytek - edukatorem CI KPN oraz Dorotą Wojnarowicz – specjalistką GIS w Karkonoskim Parku Narodowym. Po krótkim odpoczynku, przeznaczonym na konsumpcję drugiego śniadania, podzieleni na dwie grupy przystąpili do zajęć edukacyjnych.

W Sali Warsztatowej, pod kierunkiem Aleksandry Trytek, młodzi kamiennogórzanie rozmawiali o budowie geologicznej Karkonoszy, które zbudowane jest głównie ze skał granitowych. Granit należy do skał magmowych, czyli powstałych przez zastygnięcie gorącej płynnej magmy w głębi skorupy ziemskiej bądź wulkanicznej lawy na powierzchni. Proces przemieszczania się magmy granitowej w wyższe i chłodniejsze partie skorupy ziemskiej zwany jest intruzją. W temperaturze poniżej 800°C rozpoczyna się proces krystalizacji pierwiastków obecnych w magmie. Łączą się one w mieszaniny pierwiastków, z których powstają poszczególne minerały. Wykrystalizowane minerały w skałach magmowych głębinowych widoczne są gołym okiem Uczestnicy zajęć edukacyjnych mogli przy pomocy lup pooglądać m. in. jawnokrystaliczne granity oraz hornfelsy Oglądając granit karkonoski poznawali cztery główne minerały: skalenie potasowe (dużych rozmiarów o barwie kremowej do różowej), biotyt (ciemny łuszczyk, przybierający postać mieniących się w świetle cienkich blaszek), kwarc (są na ogół niewielkie i mają szarą barwę). Najmniej charakterystyczne pod względem wyglądu są piagioklazy, ale to one często stanowią główny składnik granitu pod względem objętościowym. W dalszej części zajęć szóstoklasiści poznawali barwne odmiany kwarcu: kryształ górski, ametyst, kwarc dymny, kwarc różowy, morion, kwarc mleczny oraz cytryn. Podsumowaniem tej części zająć było łączenie, na kattach pracy, nazw oraz barwy danych odmian kwarcu. Na zakończenie zajęć w Sali Warsztatowej mogli samodzielnie oglądać przy pomocy binokularów w dużym powiększeniu wybranych „Skarbów Gór Olbrzymich”, jak nazywane są Karkonosze, wśród których były m. in.: piryt, ametyst, kryształ górski, a także przedstawiciele owadów (m. in. osy, trzmiele i szerszenie) oraz elementy roślin). Ponadto wszyscy uczniowie na kartkach papieru rysowali kształt obserwowanego przez siebie przy pomocy binokularów wybranego eksponatu. Zaangażowanie uczniów oraz wykonanie tego zadania zostało dobrze ocenione przez prowadzącą zajęcia

W tym samym czasie członkowie drugiej grupy, w salce na piętrze pod opieką Doroty Wojnarowicz z Pracowni GIS Karkonoskiego Parku Narodowego, poznawali bardzo interesujący System Informacji Geograficzne GIS,, który jako system informacji o przestrzeni znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach życia, w tym w Karkonoskim Parku Narodowym. GIS to system służący do wprowadzania, gromadzenia, przetwarzania i wizualizacji danych geograficznych. GIS składa się z: bazy danych geograficznych, sprzętu komputerowego, oprogramowania oraz twórców i użytkowników GIS. W dużym uproszczeniu GIS to „mapa w komputerze”, lecz niebędąca zwykłym „obrazkiem”, a bazą danych przestrzennych. W systemie tym każdy obiekt na mapie ma ściśle określone współrzędne przestrzenne oraz jest powiązany z odpowiednią tabelą bazy danych, dzięki czemu do obiektów można przypisywać różnorodne informacje.

Po poznaniu niezbędnych zasad poruszania się pomiędzy poszczególnymi warstwami systemu młodzi kamiennogórzanie wyruszyli w podróż dookoła świata, śledząc kolejne etapy pierwszej w historii wyprawy dookoła Ziemi portugalskiego żeglarza i odkrywcy Ferdynanda Magellana, dzięki której praktycznie i ostatecznie dowiedziono jej kulistego kształtu.

Wyprawa rozpoczęła się 20.09.1519 r. w porcie San Lucar. Flotylla 5 statków (Trinidad, San Antonio, Victoria, Concepción i Santiago) dotarła 10.01.1520 r. do La Platy. Następnie Magellan pożeglował dalej na południe do zatoki San Julian u brzegów Patagonii. Żeglując wzdłuż wybrzeży Ameryki Południowej 21 X 1520 odkrył na południe od Patagonii cieśninę, nazwaną początkowo Cieśniną Patagońską, a po śmierci odkrywcy — Cieśniną Magellana. Ląd na południe od cieśniny Magellan nazwał Tierra del Fuego (Ziemia Ognista). Stąd 3 statki wypłynęły 28 XI 1520 na ocean, który ze względu na sprzyjającą podczas żeglugi pogodę Magellan nazwał Mar Pacífico (Ocean Spokojny). Śledząc kolejne etapy wyprawy Magellana oglądali niewielki atol Pukapuka w Tuamotu oraz archipelag Marianów w Mikronezji, które Magellan nazwał Islas de los Ladrones (Wyspy Złodziejskie). Niedługo potem, 17 III 1521 wyprawa dotarła na archipelag Filipin. Ferdynand Magellan zginął 27 kwietnia 1521 r. podczas potyczki z tubylcami na wyspie Mactan. Po śmierci Magellana wyprawa, pod dowództwem Juana Sebastiána Elcaña, dotarła 8 XI 1521 do Moluków, gdzie udało się zebrać duży ładunek korzeni. Stąd 18 XII 1521 wyruszył już tylko jeden zdolny do dalszej żeglugi statek ”Victoria”(z 18 spośród 237 członków załogi), który płynąc przez południową część Oceanu Indyjskiego, wokół południowej Afryki i przez Wyspy Zielonego Przylądka, wrócił 6 IX 1522 do San Lúcar. Zyski z przywiezionych przypraw (26 ton goździków i cynamonu) przekroczyły z nadmiarem poniesione na wyprawę koszty.

Na zakończeniu inspirującego pobytu w Centrum Informacyjnym KPN zrobili sobie pamiątkowe zdjęcia z prowadzącymi zajęcia edukacyjne ALEKSANDRĄ TRYTEK oraz DOROTĄ WOJNAROWICZ. Po podziękowaniu za bardzo mile spędzony czas i pożegnaniu się z nimi, pełni niezapomnianych wrażeń i nowych wiadomości o GIS-ie powrócili do Kamiennej Góry.

Opiekę nad uczestnikami wycieczki sprawowali Ewa Skotarczak - wychowawca
klas oraz Jerzy Rubach – Instruktor Ochrony Przyrody PTTK.

 

Dodaj komentarz

Pamiętaj aby przestrzegać Regulaminu dodawania komentarzy

Kod antyspamowy
Odswiez